مصاحبه با اندی دال پوزو از Pepper & Well
واقع در یکی از طراحان ترین خیابان های ملبورن، هتل گرترود چیزی بیش از یک مکان مهمان نوازی است – بیان چند لایه شخصیت، خلاقیت و همکاری است. تولد دوباره این ساختمان توسط رهبری شد فلفل و خوبیک استودیوی معماری و دکوراسیون داخلی که به دلیل مادی بودن پیچیده و رویکرد متفکرانه خود به زمینه شناخته شده است.
عکسی توسط الیور لاگااسکا، جک ای. کارلین و نیکی شوه منتشر شده با bowerbird
دال پوزو و تیم Pepper & Well با همکاری نزدیک با یک مشتری رویایی که نه تنها مختصری جسورانه، بلکه اشتیاق عمیق به هنر، غذا و سفر را به همراه داشت، ساختمان 150 ساله را با گرما، خویشتن داری و دقت بازسازی کردند. این پروژه یک استاد کلاس در ایجاد تعادل بین قدیم و جدید است – حفظ بافت و روح ساختار اصلی و در عین حال مداخلات ظریف و در عین حال قابل توجهی که نشان دهنده سبک التقاطی مشتری و حساسیت جهانی است.
در این مصاحبه، اندی ما را از طریق راه‌حل‌های خلاقانه و فرآیندهای فنی که پروژه را شکل داده‌اند – از طراحی تکمیلی تا ادغام هنر، نور و تاریخ، راهنمایی می‌کند. این دریچه ای به نوع طراحی آهسته و متفکرانه ای است که باعث می شود فضا فوراً بی انتها و کاملاً انسانی احساس شود.
چشم انداز آنها – و مجموعه هنری شخصی آنها – از همان ابتدا چه تأثیری بر مسیر طراحی شما گذاشت؟
مشتریان علاقه زیادی به سفر و به خصوص غذا و هنر دارند. مجموعه هنری آنها گسترده و التقاطی است. ما زمان زیادی را صرف مطالعه آثار هنری آنها و قطعاتی کردیم که به بهترین وجه در فضای جدید جا می‌افتند و از آنها به عنوان راهنمای انتخاب رنگ‌ها و شکل‌دهی بافت‌هایی استفاده کردیم که فضایی گرم و پیچیده را ایجاد می‌کرد.
چگونه با چالش حفظ تاریخ ساختمان کنار آمدید و لایه های جدیدی از شخصیت و گرما را معرفی کردید؟
این ساختمان حدود 150 سال قدمت دارد، بنابراین جذابیت ها و جزئیات زیادی برای کار وجود داشت. اولین وظیفه ما پس از شروع ساخت و ساز، بررسی ساختمان پس از تخریب، پس از برداشتن لایه های تجهیزات قبلی بود. در اینجا ما تعدادی از جزئیات تکمیلی را کشف کرده ایم، از جمله یک دیوار اصلی سنگ آبی که سال ها پنهان بوده است. ما آنها را با مداخلات جدیدی در کنار هم قرار داده‌ایم که قدیمی‌ها را جشن می‌گیرند – بازی با بافت‌های چوب طبیعی و رنگ‌های شستشو، و همچنین الگوهای کاشی پیچیده.
رنگ و نور چه نقشی در بازتعریف حال و هوا و تجربه فضایی مکان داشتند؟
در حالی که دکوراسیون تیره یک انتخاب رایج در مهمان نوازی است، تکرارهای قبلی فضا احساس ناخوشایندی می کردند. بنابراین، اولین بخش از تکلیف ما روشن کردن مکان بود. رنگ سفید پس‌زمینه‌ای تمیز برای رنگ‌ها و بافت‌های پر جنب و جوشی که ما قصد معرفی آن را داشتیم فراهم می‌کرد، در حالی که عناصر معماری لایه‌ای – مانند پارتیشن‌ها و ستون‌ها – را برجسته می‌کرد که طی سال‌ها تغییر ایجاد شده بودند.
همانطور که اشاره کردید سفید پررنگ است و گرم نگه داشتن بسیار مهم بود. برای این کار، نور به یک عنصر حیاتی تبدیل شده است. ما از نزدیک با یک طراح نور کار کردیم – از جمله جلسات آخر شب تا اطمینان حاصل کنیم که به طور مستقیم به اتمسفر می پردازیم – تا جو را بهتر کنیم.
چگونه این مواد را برای ایجاد فضایی منسجم و در عین حال لمسی انتخاب و تنظیم کردید؟
پاسخ آزمون و خطا است. ما گزینه های زیادی را آزمایش کردیم. پروفیل های مختلف تخته های چوبی، روکش های مختلف چوب. ما ترکیب های بی شماری از کاشی ها را برای دستیابی به غنا و دانه بندی مناسب در فضا کاوش کردیم. برای کاشی‌های سفیدی که اکنون ستون‌های موجود را احاطه کرده‌اند، ما به‌طور گسترده برای تامین‌کننده‌ای جستجو کردیم که بتواند رنگ سفید خاصی را در اندازه‌ها و اشکال مختلف ارائه دهد. از آنجا، ما تغییرات بی پایان الگوها را قبل از رسیدن به چیدمان نهایی آزمایش کردیم. کف هیچ تفاوتی نداشت – ما قصد داشتیم دو نوع terrazzo را ترکیب کنیم، یکی مینیمالیست و دیگری بیانگرتر. یافتن تعادل، مقیاس و ترکیب مناسب فرآیندی جامع بود. اما ارزشش را داشت. نتیجه فضایی است که هم پیچیده و هم جذاب به نظر می رسد، جایی که هر جزئیات به گرما و بافت کلی کمک می کند.
آیا می‌توانید استراتژی نورپردازی و اینکه چگونه معماری و آثار هنری را بهبود می‌بخشد، راهنمایی کنید؟
با در نظر گرفتن آثار هنری مشتریان و عشق آنها به سفر، ما تصمیم گرفتیم فضایی را با شخصیتی متفاوت ایجاد کنیم – فضایی که احساس می کند یک مهمان ممتاز در خانه یک هنرمند در جایی در اروپا است. برای دستیابی به این سطح از گرما و شخصیت، با توجه به نحوه استفاده از فضا در ساعات مختلف روز، از نزدیک با یک طراح نور کار کردیم. هر اتصالات در دمای رنگ ثابت 2700 کلوین کار می کند، فرم های سفید را زمین می کند و به آثار هنری و مواد نرم زیر اجازه می دهد تا بی سر و صدا جو را شکل دهند.
چگونه می‌بینید که هتل گرترود به هویت در حال تکامل خیابان کمک می‌کند – و امیدوارید که مردم محلی و بازدیدکنندگان چه چیزی را از این فضا حذف کنند؟
خیابان گرترود دارای چنین ثروتی از شخصیت است – خلاقیت، فرهنگ و طراحی عالی به هر کجا که نگاه کنید وجود دارد. اما با آن، گاهی اوقات می تواند کمی طاقت فرسا یا طاقت فرسا باشد. با هتل گرترود، ما می‌خواستیم چیزی بسازیم که به همان اندازه متفکرانه و ظریف باشد، اما در عین حال ساده باشد. مکانی که پیچیده است بدون اینکه خودش را خیلی جدی بگیرد. ما امیدواریم که برای همه خوشایند باشد و تجربه ای را ارائه دهد که مردم را به عقب برگرداند، نه فقط برای غذا یا تجهیزات، بلکه برای احساسی که در آنها ایجاد می کند.
