La Bulla یک پروژه بازسازی شهری 15000 متر مربعی در وراکروز مکزیک است که توسط Taller Multidisciplinar توسعه یافته است. این مداخله با تبدیل یک مکان کم استفاده و مستعد درگیری به یک پارک عمومی قابل دسترس، زیرساخت های ورزشی، میدان های سایه دار، زمین های بازی، و سطوح گرافیکی را به یک چشم انداز مدنی منسجم تبدیل می کند که با مشاهده جامعه و واکنش آب و هوا شکل گرفته است.
اطلاعات فنی درباره La Bulla
ما پارک را به عنوان سیستمی از روابط درک کردیم که در آن رنگ، برنامه و گردش با هم کار می کنند تا فعالیت را قابل مشاهده و به اشتراک بگذارند.
– میریام ژورادو
بازآفرینی شهری به عنوان زیرساخت اجتماعی
محلی که اکنون لا بولا را در خود جای داده است، قبلاً با نور ضعیف، زمین های ورزشی فرسوده و پوشش گیاهی مهاجم مشخص شده بود. دید محدود و تعمیر و نگهداری منطقه را خطرناک و تا حد زیادی غیر قابل دسترس کرده است. Taller Multidisciplinar به جای نزدیک شدن به کمیسیون به عنوان ارتقای فنی امکانات ورزشی، پروژه را به عنوان یک تعریف مجدد از بنیاد مدنی در نظر گرفت. این مداخله، زمین 15000 متر مربعی را به عنوان یک زیرساخت اجتماعی اساسی در یک بافت مسکونی متراکم در نظر می گیرد.
مطالعه طراحی اولیه بر مشاهده چگونگی حرکت ساکنان در خیابان‌های محله، جایی که فعالیت‌های غیررسمی خوشه‌ای هستند و کدام گروه‌های سنی فاقد فضای تفریحی قابل دسترس هستند، متمرکز بود. این تحلیل به تغییر موقعیت ورودی‌ها و توزیع برنامه‌ها اطلاع می‌دهد و تضمین می‌کند که پارک به جای تحمیل نظم فضایی از پیش تعیین‌شده، به برنامه‌های روزمره می‌پردازد. به این معنا، لا بولا در یک گفتمان گسترده‌تر از شهرسازی مبتنی بر جامعه کار می‌کند، جایی که تصمیم‌های طراحی به جای مدل‌های برنامه‌ریزی انتزاعی، بر پویایی‌های محلی لنگر می‌اندازند.
دگرگونی یک فضای خالی استفاده نشده را به عنوان بستری برای دید جمعی مجدداً قاب بندی می کند. با ادغام فعالیت‌های ورزشی، تفریحی و جمع‌آوری در یک حوزه عمومی کاملاً ساختار یافته، این پروژه درک سایت را از فضای باقی‌مانده حاشیه‌ای به لنگر محله تغییر می‌دهد.
سازمان فضایی و وضوح برنامه
زمین ناهموار در مناطق مجزا اما به هم پیوسته، از جمله زمین فوتبال با اندازه کامل، زمین های بسکتبال و والیبال چند منظوره، زمین بازی کودکان با تجهیزات قابل دسترس، صندلی و ماژول های خدماتی حاوی سرویس های بهداشتی و دفاتر ساخته شده است. جاده‌های گردشی نفوذپذیر باقی می‌مانند و امکان عبور مورب و میانبرهای غیررسمی را فراهم می‌کنند که باز بودن سایت اصلی را حفظ می‌کنند و در عین حال حرکت را از طریق تنظیمات شیب ظریف و انتقال مواد روشن می‌کنند.
کاربردهای فعال و غیرفعال در هم تنیده شده اند، نه تفکیک. زمینهای مرکزی با سفیدکننده‌های پلکانی و محل‌های نشیمن سایه‌دار احاطه شده‌اند که به تماشاگران اجازه می‌دهد بدون منزوی کردن بازیکنان. زمینهای بازی کودکان در مجاورت میدان‌هایی قرار دارند که با میز و صندلی‌های متحرک مبله شده‌اند و والدین و کودکان را تشویق می‌کنند تا پارک را به طور همزمان اشغال کنند. این آرایش لایه‌بندی از استفاده چند نسلی پشتیبانی می‌کند و فعالیت را فراتر از مسابقات برنامه‌ریزی‌شده یا لیگ‌های سازمان‌یافته گسترش می‌دهد.
ملاحظات آب و هوایی هم چیدمان و هم انتخاب مواد را تعیین می کند. پوشش گیاهی با قرارگیری استراتژیک در مناطق تجمع و حاشیه ایجاد می کند و اثرات شرایط گرم و مرطوب وراکروز را کاهش می دهد. سطوح قابل ارتجاع، خطوط دیدنی در معرض دید و ورودی‌های مشخص شده به امنیت از طریق دید و سهولت نگهداری کمک می‌کنند، و ماندگاری طولانی‌مدت پارک را به عنوان یک زیرساخت عمومی افزایش می‌دهند.
سطوح گرافیکی به عنوان یک رسانه معماری
یکی از بارزترین ویژگی های پروژه استفاده از سطوح زمینی و عمودی به عنوان میدان های گرافیکی پیوسته است. هندسه های نقاشی شده در مقیاس بزرگ در زمین ها و میدان ها پخش شده و سطوح ورزشی را به بوم های بزرگ تبدیل می کند. از نماهای هوایی، ترکیب‌ها به‌عنوان فرم‌های انتزاعی پررنگ که در شبکه شهری اطراف تعبیه شده‌اند ثبت می‌شوند، در حالی که در سطح زمین به‌عنوان دستگاه‌های جهت‌گیری و نشانه‌های ادراکی عمل می‌کنند.
یک سیستم منسجم از رنگ و تایپوگرافی به غرفه ها، دیوارهای حائل، غرفه ها و عناصر متحرک گسترش می یابد. نام La Bulla که با حروف درشت بر روی دیوارهای استادیوم نقاشی شده است، هم به عنوان علامت و هم به عنوان نشانگر شهر عمل می کند. این پیوستگی رنگی و گرافیکی خوانایی را در ردپای قابل توجه سایت ایجاد می کند و برنامه های متفاوت را به یک روایت فضایی یکپارچه پیوند می دهد.
اجرای این سطوح مستلزم هماهنگی بین طراحان، سازندگان و هنرمندان متخصص است. پرداخت های با کارایی بالا برای مقاومت در برابر قرار گرفتن در معرض گرمسیری و ترافیک سنگین پا انتخاب شدند. کاربرد نقاشی شده با دست، مهارت و نگهداری را به عنوان جنبه‌های جدایی ناپذیر تولید معماری پیش‌زمینه می‌داند، و تأکید می‌کند که عملیات سطحی یک تفکر بعدی تزئینی نیست، بلکه یک استراتژی فنی و فضایی است.
فعال سازی، در دسترس بودن و استفاده جمعی
منطق فضایی پروژه قابلیت دید را فراهم می کند. ورودی های بازسازی شده مستقیماً به برنامه های مرکزی باز می شوند و اطمینان حاصل می کنند که فعالیت ها بلافاصله از خیابان قابل مشاهده است. زمین‌ها، زمینهای بازی و میدان‌ها بدون موانع مات چیده شده‌اند و امکان تبادل بصری مداوم در پارک را فراهم می‌کنند. بنابراین ایمنی از طریق حضور جمعی به جای محفظه ها یا فناوری های نظارتی افزایش می یابد.
علاوه بر ورزش‌های سازمان‌یافته، این پارک تمرین‌های غیررسمی را ارائه می‌کند، از دوچرخه‌سواری کودکان در اطراف نقوش نقاشی‌شده دایره‌ای تا خانواده‌هایی که در هنگام غروب میزهای سایه‌دار را اشغال می‌کنند. کابینت‌های بازی سیار و صندلی‌های انعطاف‌پذیر درجه‌ای از سازگاری را ارائه می‌کنند، از تجمع‌های کوچک، استراحت یا بازی خود به خودی پشتیبانی می‌کنند. این زیرساخت به عنوان یک چارچوب باز عمل می کند که قادر به میزبانی الگوهای استفاده در حال تغییر در طول روز است.
این مداخله با فراهم کردن توالت، صندلی، سازه‌های بازی در دسترس و مکان‌های عمومی روشن، بر عزت روزمره سرمایه‌گذاری می‌کند. بازسازی زمین های ورزشی به تنهایی برای تغییر پویایی اجتماعی کافی نیست. در عوض، ادغام راحتی، خوانایی و باز بودن اعتماد را در فضای مشترک باز می گرداند و طراحی معماری را به عنوان کاتالیزوری برای اعتماد مجدد در حوزه عمومی قرار می دهد.
درباره Taller Multidisciplinary
Taller Multidisciplinar یک استودیوی معماری و طراحی مستقر در وراکروز مکزیک به کارگردانی میریام ژورادو است. این تمرین که در سال 2021 تأسیس شد، در مقیاس های شهری، معماری و گرافیکی با تمرکز بر طراحی جامعه محور و بازسازی فضای عمومی کار می کند. کار این استودیو بر تحقیقات زمینهای، استراتژی‌های گرافیکی و فضایی یکپارچه و تبدیل مکان‌های کم استفاده به زیرساخت‌های مدنی فعال تأکید دارد.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- شرکت ساختمانی: چند رشته ای بلندتر
- بازی بی پایان: استودیوی طراحی آریل روخو + جامبو
- مبلمان شهری: mmcité mx
- برندسازی: بالا
- عکاسی: پابلو ناواجا
متصل شد
