900 Saint-Jacques برخاسته از منظره ای شکل گرفته توسط راهروهای راه آهن و جاده های مرتفع، یک برج 63 طبقه با کاربری مختلط را معرفی می کند. Quartier des Gares در مونترال. این پروژه که توسط شوالیه مورالس طراحی شده است، یک هتل، مسکن اجاره ای، پارکینگ و امکانات رفاهی جمعی را در یک ساختار عمودی که توسط یک پوسته بتنی پیش ساخته مجسمه سازی شده تعریف شده است، ادغام می کند که سنت معماری معدنی شهر را درگیر می کند.
اطلاعات فنی برای 900 Saint-Jacques
ما برج را به عنوان یک محله عمودی در نظر گرفتیم که در آن معماری میان زیرساخت، چشم انداز و زندگی جمعی واسطه می شود.
– شوالیه مورالس
ساخت لبه: بازیابی مناظر زیرساخت باقیمانده
900 Saint-Jacques واقع در کوارتیر دز گارس مونترال، مکانی را اشغال می‌کند که مدت‌ها حاشیه‌ای محسوب می‌شد و توسط راهروهای ریلی مجاور و بزرگراه ویل ماری محدود شده است. پروژه به جای کناره گیری از این زمینه زیرساختی، مستقیماً آن را درگیر می کند و تراکم را در نقطه ای که شبکه های تحرک همگرا می شوند، تثبیت می کند. ساختار 63 طبقه منطقه را به عنوان یک گره با کاربری مختلط در مرکز شهر تغییر می‌دهد و برنامه‌های اقامتی و مهمان‌نوازی را در یک چارچوب سازمان‌یافته عمودی تعبیه می‌کند.
این برج دارای چهار سطح پارکینگ زیرزمینی، یک هتل 12 طبقه و تقریباً 700 واحد اجاره ای است که در 48 طبقه مسکونی پراکنده شده اند. این چیدمان فشرده برنامه‌ها یک فضای کوچک شهری مستقل ایجاد می‌کند که در آن فعالیت‌های روزانه به جای پراکنده، لایه‌بندی شده‌اند. با تمرکز عرضه مسکن در نزدیکی مراکز حمل و نقل و مراکز اشتغال، این ساختمان به تغییر گسترده‌تر به سمت زندگی شدیدتر در مرکز شهر کمک می‌کند.
در سطح، یک نمای شفاف طبقه همکف را به منظره خیابان اطراف باز می کند و مقیاس زیرساخت مجاور را نرم می کند. کاربری‌های جامعه‌گرا و یک باغ محوطه‌سازی‌شده به مسیرهای دوچرخه‌سواری نزدیک گسترش می‌یابد و تداوم پیاده‌روی را از طریق منطقه‌ای که از لحاظ تاریخی تحت سلطه جریان وسایل نقلیه است حفظ می‌کند. نفوذپذیری فونداسیون به عنوان یک لولا شهری عمل می کند و سیستم های حرکتی در مقیاس بزرگ را با دانه های ظریف حرکت روزمره ترکیب می کند.
بازاندیشی سنت معدنی مونترال: پوسته بتنی پیش ساخته
این برج با استفاده از یک پوسته بتنی پیش ساخته که از معماری معدنی دیرینه مونترال نشأت می گیرد، از گونه شناسی مسکونی غالب شیشه ای خارج می شود. پانل های حجاری شده آن عمق و دانه های سنگی تاریخی و نشانه های بتنی را به یاد می آورد و در عین حال سطحی کاملاً معاصر را بیان می کند. در خط افقی که با دیوارهای معلق منعکس کننده مشخص می شود، ساختمان جرم و بافت را به عنوان عناصر اساسی معماری نشان می دهد.
نما از یک سری محدود از ماژول های پیش ساخته تشکیل شده است که در سراسر سطح برج مجدداً ترکیب شده اند تا تغییراتی را در تکرار ایجاد کنند. اتصالات کاذب، پانل های گوشه باز، و هندسه هایی که فراتر از مرزهای آشکار ماژول گسترش می یابند، خوانایی عناصر منفرد را مبهم می کند. این استراتژی یک بیان پیوسته و منسوج مانند ایجاد می کند که در آن بتن کمتر شبیه یک روکش جامد و بیشتر شبیه یک پوست بافته شده است. تغییرات ظریف در نقش برجسته به تغییر شرایط نور پاسخ می دهد و به جهت گیری خورشید اجازه می دهد تا بر عمق سایه در ارتفاعات تأکید کند.
نسبت پنجره به دیوار به دقت کالیبره شده است تا دسترسی نور روز و عملکرد حرارتی را متعادل کند. در مقایسه با نماهای لعاب معمولی، پوشش جامدتر، بهره وری انرژی در زمستان را بهبود می بخشد، که در آب و هوای مونترال یک نکته مهم است. به این ترتیب، انتخاب مواد هم به‌عنوان مرجع فرهنگی و هم به‌عنوان ابزاری زیست‌محیطی عمل می‌کند و میراث، ساخت‌پذیری و کارایی را به هم پیوند می‌دهد.
لایه بندی عمودی: پایه، سکو و تاج به عنوان دستگاه های شهری
ادغام 900 سنت ژاک در سه لایه اصلی سازماندهی شده است که هر کدام مربوط به مقیاس متفاوتی از تعامل شهری است. یک پایه شفاف ساختمان را در سطح خیابان لنگر می‌اندازد و تداوم بصری بین کاربری‌های داخلی و فضای عمومی برقرار می‌کند. در بالای آن، یک سکوی بتنی بافت دار شامل تراس های محوطه سازی شده است که حالتی از باغ معلق بین شهر و برج ایجاد می کند. قسمت بالایی با تاجی که با دهانه های بزرگ و فضای سبز پشت بام مشخص شده است به پایان می رسد.
این طبقه بندی عمودی بیش از تقسیم رسمی انجام می دهد. هر لایه میان زمینه های مختلف، از مقیاس عابر پیاده خیابان تا خط افق شهری گسترده، واسطه می شود. سکوی کاشته شده به عنوان یک پایه میانی عمل می کند و انتقال از سطح زمین فعال به طبقات مسکونی تکراری بالاتر را نرم می کند. ساکنان نه تنها در سطح، بلکه در تراس های مشترک مرتفع به فضای باز دسترسی دارند، که ارتباط چند لایه برج را با چشم انداز تقویت می کند.
در بالا، دهانه‌های بزرگ مناظری دوردست از کوه رویال را قاب می‌کنند که ساختمان را در توپوگرافی وسیع‌تر مونترال قرار می‌دهد. این دهانه ها جرم درک شده از تاج را کاهش می دهند و در عین حال گفتگوی بصری بین معماری و نشانه طبیعی برقرار می کنند. بنابراین، نیمرخ بالای برج با تفریق به اندازه جمع به خط افق کمک می کند.
زندگی جمعی در ارتفاع: تراکم برنامه و زیرساخت اجتماعی
بخش مسکونی شامل طیف گسترده ای از انواع واحدها، از چیدمان جمع و جور با الهام از اصول حداقل مسکن، تا نسبت قابل توجهی از آپارتمان های سه خوابه و سازگار مناسب برای خانواده ها است. این ترکیب به ساختارهای مختلف خانه در یک پوشش واحد اشاره دارد. با ایجاد انعطاف‌پذیری در پیکربندی‌های طرح، این پروژه به ماهیت در حال تحول زندگی خانگی در بافت‌های شهری متراکم اذعان می‌کند.
شبکه ای از امکانات مشترک در سراسر برج توزیع شده است و فضای زندگی را فراتر از واحدهای خصوصی گسترش می دهد. مناطق کار مشترک، آشپزخانه های مشترک، تراس ها، باغ ها و مناطق استراحت، سیستمی از اتاق های جمعی را تشکیل می دهند که پشته عمودی را در هم می آمیزند. این محیط های مشترک هم برای ساکنان و هم برای مهمانان هتل قابل دسترسی است و یک مدل اشغال ترکیبی را معرفی می کند که تعامل بین گروه های کاربر را تشویق می کند.
این تأکید بر زیرساخت‌های جمعی، آسمان‌خراش را نه به عنوان مجموعه‌ای از آپارتمان‌های مجزا، بلکه به‌عنوان یک محیط اجتماعی لایه‌بندی شده، دوباره چارچوب می‌دهد. خانه های خصوصی با فضاهایی برای تجمع، کار و تفریح، حمایت از اشکال سکونت که بر مجاورت و منابع مشترک متکی هستند، تکمیل می شود. در محدوده محدودیت های یک مرکز شهری متراکم، این پروژه عمودی را به عنوان وسیله ای برای پرورش جامعه به جای تکه تکه شدن ارائه می دهد.
برای شوالیه مورالس
Chevalier Morales یک شرکت معماری و طراحی مستقر در مونترال است که در سال 2005 تأسیس شد و در کبک و کانادا فعالیت می کند. این عمل یک چشم انداز معاصر از معماری مبتنی بر مسئولیت اجتماعی و زیست محیطی، با تعهد قوی به ادغام زمینه ای ایجاد می کند. مجموعه متنوع او شامل موسسات فرهنگی، موسسات آموزش عالی، محل های کار و پروژه های مسکونی، اجتماعی و خصوصی است، که منعکس کننده تمرکز مداوم بر شکل دادن به محیط های ساخته شده معنادار و آینده محور است.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- مهندسین عمران: NCK
- مشاوران نمایندگان پارلمان اروپا: BPA
- مشتری: توسعه ریمپ
- طراحی داخلی: DesignAgency; طرح هاگر
- معمار: برایان السدون باروز، معمار – Le Groupe Architex
- عکاسی: ماکسیم برویله
- مقالات یا انتشارات پژوهشی: جوایز تعالی معمار کانادا 2025
متصل شد
