معماران: WASP
منطقه: 164.9 متر مربع
سال: 2026
عکاسی: WASP
معماران اصلی: ماسیمو مورتی
شهر: بولونیا
کشور: ایتالیا
Itaca یک نمونه اولیه پرینت سه بعدی از یک مزرعه مستقل است که توسط WASP در آزمایشگاه هوای آزاد Shamballa در شمال ایتالیا توسعه یافته است. ساختار 164.9 متر مربعی که به عنوان یک اقتصاد خرد دایره ای با قابلیت پشتیبانی از چهار نفر در نظر گرفته شده است، ترکیبی از تولید افزودنی با استراتژی های زیست محیطی منفعل و مدیریت زمین احیاکننده است. دیوارهای ضخیم با ترکیبی مبتنی بر آهک که برای دوام و تاثیر کربن کم انتخاب شده است، تقویت‌کننده، عایق زباله کشاورزی و سیستم‌های ساختمانی توکار را یکپارچه می‌کند. این پروژه که برای مطابقت با مقررات لرزه نگاری ایتالیا و اروپا طراحی شده است، نشان می دهد که یک سازه پرینت سه بعدی می تواند استانداردهای سختگیرانه صدور گواهینامه را برآورده کند. فراتر از خود ساختمان، ایتاکا شامل برداشت آب باران، ابتکارات آگروفارستری، کشت هیدروپونیک و طرح هایی برای تولید انرژی تجدیدپذیر است، که نمونه اولیه را هم به عنوان یک ساختار قابل سکونت و هم به عنوان پلت فرم تحقیقاتی برای زندگی پایدار کم تاثیر قرار می دهد.
تکمیل ایتاکا نشان دهنده تغییر در تولید افزودنی از تأسیسات آزمایشی به معماری کاملاً تأیید شده است. این پروژه که در تپه‌های نزدیک بولونیا تحقق یافت، فراتر از مطالعه رسمی است تا به رعایت مقررات، عملکرد ساختاری و پاسخگویی زیست‌محیطی بپردازد. این مدل که به عنوان یک مدل زندگی توزیع‌شده کم‌تأثیر تصور می‌شود، ساخت دیجیتال را پیشنهاد می‌کند تا نه تنها از ساخت‌وساز سریع، بلکه از پایداری بلندمدت در زمینه‌هایی که زیرساخت‌ها محدود یا شرایط محیطی شدید هستند، پشتیبانی کند.
ساخت و ساز با استفاده از یک پیکربندی جدید از سیستم کرین WASP، متشکل از چهار بازوی روباتیک که در بالای یک قاب شش ضلعی قرار دارند، انجام شد. با کار همزمان، این ماشین‌ها چهار دیوار محیطی را به ارتفاع 3.8 متر چاپ کردند که ضمن حفظ دقت، زمان ساخت را به طور قابل توجهی کاهش داد. این پلان به صورت مربعی که به صورت دایره ای حک شده است، با چهار دیوار اصلی که گوشه ها را مشخص می کند و شامل دهانه های مرکزی است که گردش و تبادل محیط را ساختار می دهد، سازماندهی شده است. این هندسه جاه طلبی پروژه برای ترکیب وضوح نمادین با کارایی عملی را تقویت می کند.
استراتژی مصالح در قلب عملکرد زیست محیطی ساختمان قرار دارد. دیوارها با ترکیبی مبتنی بر آهک که بدون سیمان فرموله شده بود تا کربن را کاهش دهد و در عین حال دوام و تنفس را تضمین کند. این پوسته با ضخامت 60 تا 70 سانتی متر هم به عنوان سازه و هم به عنوان واسطه آب و هوا طراحی شده است. حفره‌های داخلی ستون‌های تقویت‌کننده را برای مطابقت با استانداردهای لرزه‌ای و تحمل بار یک بام سبز آینده در خود جای می‌دهند. این حفره ها با پوسته برنج به دست آمده از محصولات جانبی کشاورزی و پودر آهک طبیعی پر شده و یک عایق داخلی را تشکیل می دهند که پایداری حرارتی را بهبود می بخشد و به یک مدل انرژی غیرفعال کمک می کند.
سیستم های ساختمانی مستقیماً در پارچه چاپ شده ادغام می شوند. گرمایش تابشی، مجراهای الکتریکی، لایه‌های عایق و مسیرهای تهویه در طول فرآیند افزودن گنجانده می‌شوند و مداخلات بعدی و مواد اضافی را به حداقل می‌رسانند. واحد دیواری تهویه‌شده، گردش هوا و راحتی داخل را تقویت می‌کند و در عین حال وابستگی به سرمایش و گرمایش مکانیکی را کاهش می‌دهد. از طریق این ترکیب ساختار، خدمات و عایق، پروژه مفهوم پوشش ساختمان را به عنوان یک رابط فعال با محیط به جای یک مانع ساکن توسعه می دهد.
فراتر از معماری، چشم انداز اطراف به عنوان یک جزء اساسی از استراتژی خودکفایی پروژه در نظر گرفته می شود. حوضه‌های جمع‌آوری آب باران رواناب را کاهش می‌دهند و حوضچه‌های زیستی برای آبیاری ایجاد می‌کنند، در حالی که طرح‌های احیای جنگل‌ها و جنگل‌های زراعتی با هدف بازگرداندن تنوع زیستی سایت انجام می‌شود. طرح‌هایی برای سیستم‌های هیدروپونیک عمودی و یک آزمایشگاه در محل که به تحقیقات گیاه‌شناسی اختصاص داده شده است، ادغام سکونت، کشت و آزمایش‌های فناوری را بیشتر افزایش می‌دهد. با اضافه شدن یک سقف سبز و پانل های فتوولتائیک، ایتاکا به عنوان نمونه اولیه یک مدل سکونتگاه احیاکننده قرار می گیرد که در آن فناوری ساختمان و مدیریت زیست محیطی به عنوان یک سیستم واحد کار می کنند.
گالری پروژه
محل پروژه
آدرس: بولونیا، ایتالیا
مکان ذکر شده برای مرجع کلی است و ممکن است نشان دهنده یک شهر یا کشور باشد، اما آدرس دقیقی را مشخص نمی کند.
