معماران: استودیوی معماری بوتا ارتن
منطقه: 1560 فوت مربع
سال: 2025
عکاسی: استودیو F/8 عکاسی
معماران اصلی: S. Vinot Kumar; V. Srinath Gowtham
تیم طراحی: تیم بوتا
هنرمند: تیم بوتا
مهندسی عمران: AJ Construction
مشاوران محیط زیست و پایداری: تیم بوتا
طراحی داخلی: تیم بوتا
طراحی نورپردازی: تیم بوتا
طراحی منظر: تیم بوتا
مدیریت پروژه: تیم بوتا
سبک داخلی: تیم بوتا
مواد: آجر اکسپوز، ملات آهک، گچ آهک، کاشی های تراکوتا، اکسید سبز، سنگ کوتا، چوب سال هندی
شهر: کویمباتور، تامیل نادو
کشور: هند
Adorn یک پروژه مسکونی در Coimbatore است که نشان دهنده بازگشت عمدی به روش های ساخت و ساز سنتی هند است که متناسب با نیازهای زندگی مدرن است. این خانه که برای یک خانواده چهار نفره طراحی شده است، استراتژی های زیست محیطی غیرفعال را از طریق پالت مواد و برنامه ریزی فضایی خود ادغام می کند. استفاده از ملات آهک، سقف تراس مدرس و آجر اکسپوز هم آسایش حرارتی و هم پایداری طولانی مدت ایجاد می کند، در حالی که عناصر چوبی دست ساز اتصال لمسی را با صنایع دستی منطقه ای تقویت می کنند. خانه در دو سطح سازماندهی شده است، توازن بین عملکردهای عمومی و خصوصی و حفظ ارتباط قوی با محیط اطراف خود از طریق تراس ها، بازشوها و فضاهای انتقالی. تداوم مادی و پاسخ اقلیمی پروژه را تعریف می کند و آن را به عنوان تفسیری معاصر از معماری بومی که بر اساس آگاهی اکولوژیکی و تداوم فرهنگی شکل گرفته است، قرار می دهد.
این خانه که در لبه انتقالی بین بافت مسکونی متراکم و مزارع سبز باز قرار دارد، گفت‌وگوی آرامی را با بافت نزدیک خود برقرار می‌کند. به جای اینکه خود را به عنوان یک شی غالب نشان دهد، کیفیت محیط اطراف خود را به داخل خانه گسترش می دهد و به نور، هوا و پوشش گیاهی اجازه می دهد تا تجربه فضا را شکل دهند. معماری از طریق محدودیت، با استفاده از نسبت، مواد و جهت گیری برای مذاکره بین قرار گرفتن در معرض و حریم خصوصی کار می کند.
سکانس ورودی این رویکرد را از طریق یک آستانه طبقه بندی شده توسط تانای، یک عنصر سنتی که برای زندگی معاصر بازسازی شده است، معرفی می کند. این فضا که توسط ستون‌های آجری در معرض، عناصر سنگی و یک عنصر نشیمن معلق تعریف می‌شود، هم به‌عنوان رابط اجتماعی و هم به عنوان حائل آب و هوا عمل می‌کند. این لحن را برای خانه تعیین می کند، جایی که هر ژست معماری هم کاربردی و هم از نظر فرهنگی طنین انداز است و تداوم سنت های ساختمانی منطقه ای را تقویت می کند.
سازمان داخلی از منطق هندسه مستطیلی شی پیروی می کند و یک طرح روشن و کارآمد ایجاد می کند. طبقه همکف فضاهای نشیمن، آشپزخانه و خصوصی را در یک جریان فضایی پیوسته ادغام می کند که در آن اتصالات بصری باعث افزایش باز بودن و حفظ مناطق تعریف شده می شود. پنجره خلیجی در اتاق نشیمن به یک عنصر کانونی تبدیل می‌شود و صندلی‌ها، فضای ذخیره‌سازی و مناظر قاب‌دار را ترکیب می‌کند تا ارتباطی قوی با منظره بیرونی برقرار کند.
مفصل بندی مواد نقش اساسی در تعریف شخصیت داخلی دارد. کف تراکوتا، دیوارهای گچ آهکی و سطوح آجری نمایان، یک پالت منسجم را ایجاد می کند که هم لمسی و هم زیست محیطی است. این مواد به‌عنوان اجزای جدایی‌ناپذیر سازه به‌جای درمان‌های سطحی استفاده می‌شوند که به دوام و عملکرد حرارتی کمک می‌کنند. ازاره‌های سنگی، روش‌های سنتی سقف‌سازی و دهانه‌های دقیق، حساسیت اقلیمی ساختمان را بیشتر تقویت می‌کنند.
سطح بالایی انعطاف پذیری را از طریق یک اتاق چند منظوره و عرشه در فضای باز ارائه می کند که زندگی خانه را در بیرون گسترش می دهد. این سطح با حفظ تداوم با زبان طراحی زیر به نیازهای در حال تغییر پاسخ می دهد. کاردستی در چوب سال هندی در همه جا مشهود است، از درهای کنده کاری شده تا پنجره های ظریف که نور، تهویه و حریم خصوصی را متعادل می کند. این پروژه در نهایت یک ادغام اندازه‌گیری شده از سنت و سبک زندگی معاصر را نشان می‌دهد، جایی که پایداری در انتخاب‌های مادی و تجربه فضایی تعبیه شده است.
گالری پروژه
محل پروژه
آدرس: سلواپورام، کویمباتور، تامیل نادو، هند
مکان ذکر شده برای مرجع کلی است و ممکن است نشان دهنده یک شهر یا کشور باشد، اما آدرس دقیقی را مشخص نمی کند.
