خانه یو شان، چونگ کینگ، یک آپارتمان چهار خوابه معمولی را به یک خانه یک خوابه که از سه طرف در باغ غوطه ور شده بود، بازسازی کرد. فضای داخلی 130 متر مربعی که هم به عنوان یک خلوت خانه و هم به عنوان یک محیط کار در نظر گرفته می شود، به یک پیوستار فضایی سازماندهی مجدد می شود که به چشم انداز 180 متر مربعی باز می شود که در آن معماری و پوشش گیاهی به عنوان یک اکوسیستم واحد و زنده آشکار می شوند.
اطلاعات فنی خانه یو شان
خانه باید همراه با زندگی در آن گسترش یابد و اجازه دهد کار، استراحت و حافظه بدون مرزهای سفت و سخت با هم همپوشانی داشته باشند.
– یو شان
پیکربندی مجدد فضای خانگی: از چهار اتاق خواب به یک پیوستار فضایی
آپارتمان اصلی از یک پیکربندی استاندارد چهار خوابه پیروی می کرد که در امتداد یک راهرو باریک سازماندهی شده بود. این آرایش سلولی برای ایجاد یک خانه یک خوابه که در اطراف یک ستون فقرات زندگی سخاوتمندانه ساخته شده بود، برچیده شد. با ادغام عملکردهای خصوصی و حذف پارتیشن‌های داخلی، این طرح تاکید را از جداسازی به تداوم تغییر می‌دهد و به فعالیت‌های روزانه اجازه می‌دهد در یک میدان فضایی مشترک آشکار شوند.
عناصر باربر به جای اینکه به صورت جداکننده های سفت و سخت بیان شوند، در مبلمان، انبار و محفظه های جزئی جذب می شوند. پارتیشن‌های کشویی و لعاب از نفوذپذیری بصری پشتیبانی می‌کنند و اجازه می‌دهند کار، اوقات فراغت و استراحت بدون منطقه‌بندی دقیق همزیستی کنند. چیدمان به‌دست‌آمده، نماهای مورب و طاقچه‌های چند لایه را نسبت به گردش‌های مبتنی بر راهرو امتیاز می‌دهد.
دسترسی مستقیم به باغ‌ها از سه طرف، محیط را به عنوان یک رابط فعال دوباره فرموله می‌کند. به جای تشکیل یک مرز ثابت، نما به یک لبه متخلخل تبدیل می شود که واسطه نور، رطوبت و پوشش گیاهی است. ردپای مستطیلی آپارتمان کمتر به عنوان یک حجم محصور و بیشتر به عنوان یک سکوی تعبیه شده در یک سیستم زیست محیطی بزرگتر خوانده می شود.
باغ به عنوان یک مولد فضایی: طبیعت فضای داخلی را قاب می کند
چشم انداز اطراف به سه منطقه مجزا تقسیم می شود: باغ جلویی با غذاخوری در فضای باز در زیر یک کاج گسترده، یک باغ کناری حاوی کلبه چوبی و یک جنگل انبوه پشتی که با سرخس ها و درختان بالغ کاشته شده است. هر کدام مانند یک اتاق بیرونی با میکروکلیم و فضای خاص خود عمل می کنند. باغ عقب، سایه‌دار و عمداً نگهداری نشده، عمق و تغییرات فصلی را به برجسته‌های داخلی معرفی می‌کند.
کابین چوبی وارد شده در باغ کناری به عنوان واسطه ای بین فرم ساخته شده و پوشش گیاهی عمل می کند. داخل آن از چوب تیره پوشیده شده و سقفی شیشه‌ای روی آن قرار گرفته است و دارای حمام مستقل و مطالعه غیررسمی در میان پوشش گیاهی متراکم استوایی است. این ساختار جمع و جور، حمام کردن را به مراسمی جذاب در فضای سبز تبدیل می کند، در حالی که نزدیکی آن به میز، همپوشانی بین تفکر و کار را تصدیق می کند.
تداوم مواد، گفتگو بین داخل و خارج را تقویت می کند. درهای کشویی فولادی و شیشه ای عریض، آستانه باغ را باز می کنند. صفحه نمایش های شفاف الهام گرفته از شوجی نور را در عین حفظ اتصال، ملایم می کند. کفپوش سنگ آهک سیاه در سرتاسر فضاهای اصلی گسترش می یابد، سطح مات آن به فضای داخلی متصل می شود و توجه را به سمت بیرون به سایه ها و فضای سبز در حال تغییر جلب می کند.
مذاکره در مورد کار، آیین و زندگی روزمره
دو فضای کاری متمایز، ریتم های زمانی متفاوتی را بیان می کنند. یک میز رسمی با پایه های Y رو به باغ جلویی است که برای کارهای متمرکز در نور روز ثابت قرار گرفته است. در مقابل، میز وان حمام محیط درونگرایانه تری را اشغال می کند که در آن می توان ایده ها را در لحظات مکث ثبت کرد. این محیط ها با هم، تقسیم دوتایی بین حوزه های حرفه ای و داخلی را به چالش می کشند.
آشپزخانه ترکیبی از زبان بومی با جزئیات کنترل شده است. کابینت‌های زیرین سفید چین‌دار بالای کف سنگی تیره شناور هستند، در حالی که کابینت‌های بالایی و سطوح سقف در شیب فولادی ضد زنگ طراحی شده‌اند که یادآور دیوارهای دودی آشپزخانه‌های قدیمی است. انتقال ماده از برنز عمیق به رنگ‌های روشن‌تر، عمق بالایی را ایجاد می‌کند و وزن سنگ آهک زیر را متعادل می‌کند.
حمام ها حالت رنگی و لمسی واضحی پیدا می کنند. یک سینک اونیکس صورتی با نور پس‌زمینه در حمام در مقابل صفحات گردویی می‌درخشد و مواد را هم به‌عنوان سطح و هم منبع نور به نمایش می‌گذارد. در حمام اصلی، کاشی‌های شطرنجی کهربایی و کرم دور یک اتاق مرطوب پر از وسایل قرمز رنگ می‌پیچند. این محیط های غنی با پالت محدود مناطق زندگی در تضاد است و حمام کردن را به عنوان یک قلمرو حسی جداگانه مشخص می کند.
زبان مادی و معماری اشیاء جمع آوری شده
پاکت معماری عمداً خاموش می ماند. سقف‌های گچی سفید صفحه خنثی را در بالا ایجاد می‌کنند، در حالی که کف‌های سیاه آهکی و حجم‌های چوبی تیره وزن و تداوم ایجاد می‌کنند. این چارچوب دست کم گرفته شده از مجموعه متنوعی از مبلمان، ابزار و آثار هنری بدون تحمیل سلسله مراتب سبکی پشتیبانی می کند.
اشیایی از دهه‌های مختلف و زمینه‌های فرهنگی در مجاورت یکدیگر وجود دارند. یک ویولن سل در نزدیکی یک کاناپه شیک قرار دارد، تجهیزات صوتی گوشه خاصی را اشغال می‌کنند و آثار هنری قاب‌دار راهروهای انتقالی را می‌پوشانند. فضای داخلی به‌جای ترکیب‌بندی به سمت زیبایی‌شناسی یکپارچه، به‌عنوان یک آرشیو در حال تکامل عمل می‌کند که با استفاده روزمره، سفر و حافظه شخصی شکل گرفته است.
عناصر سفارشی تمایز بین ساختار، مبلمان و هنر را بیشتر محو می کنند. صندلی‌های حکاکی‌شده با دست به‌عنوان نشیمن در هنگام گردهمایی‌ها و به‌عنوان ستون‌های مجسمه‌سازی در هنگام روی هم قرار می‌گیرند. چراغ‌های الهام‌گرفته از پرندگان بالای سر آویزان هستند، در حالی که میزهای کنار تخت قابل افزایش و کابینت‌های شفاف با نیازهای متغیر سازگار می‌شوند. حتی یک ستون استوانه ای انباشته هم به عنوان یک لهجه عمودی و هم به عنوان سازه ای برای بالا رفتن از حیوان خانگی عمل می کند و بر ظرفیت خانه برای قرار دادن اشکال زندگی چندلایه تأکید می کند.
برای یک روح
ONE SOUL (无旦万新安全旅行金山有限公司) یک روش طراحی داخلی مبتنی بر چونگ کینگ است که توسط طراح اصلی یو شان هدایت می شود. ویژگی کارهای این استودیو، روایت‌های فضایی عمیقا شخصی، ادغام معماری داخلی و منظره، و رویکرد سرپرستی به اشیا و مواد است که زندگی ساکنان را به جای پایبندی به یک زبان زیباشناختی ثابت منعکس می‌کند.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- مشتری: یو شان
- طراح ارشد: یو شان
- طراح: ژانگ یانگ
- عکاسی: لیو ون
- ویدئو: https://youtu.be/7FEAmHSTRzQ
متصل شد
