خانه اپرای بزرگ شانگهای در امتداد ساحل برجسته رودخانه هوانگپو به عنوان یک مداخله مدنی و فرهنگی عمده در ساحل در حال گسترش شهر برمی خیزد. ساختمان 146786 متر مربعی که هم به عنوان یک مجموعه نمایشی و هم به عنوان یک منظره عمومی در نظر گرفته شده است، یک تئاتر، گردشگاه و سکوی مشاهده را در زیر یک سقف مارپیچی گسترده در هم می آمیزد که این سازه را به یک فضای شهری قابل سکونت تبدیل می کند.
اطلاعات فنی در مورد خانه اپرای بزرگ شانگهای
- معماران: Snøhetta
- مکان: شانگهای، چین
- مساحت ناخالص: 146786 متر2 | 1,579,000 فوت مربع
- سالهای اجرای پروژه: 2017 – 2026
- عکس ها: © Tian Fangfang, © Honne Dang, © Runzi Zhu, © StudioSZ Photo | جاستین شرمتا
ما اپرا را به عنوان یک توپوگرافی پیوسته تصور کردیم که در آن اجرا فراتر از مخاطب و به فضای عمومی گسترش می یابد.
– معماران اسنوهتا
موقعیت شهری و چارچوب بندی فرهنگی
این خانه اپرا که در امتداد یک پیچ برجسته رودخانه هوانگپو قرار دارد، به عنوان پیوندی بین توسعه مجدد اسکله و استراتژی فرهنگی گسترده تر شانگهای عمل می کند. موقعیت مکانی آن، جاه طلبی برای تثبیت حاشیه رودخانه به عنوان مجموعه ای از مقاصد مدنی را تقویت می کند که در آن ساختمان های عمومی بزرگ نه به عنوان بناهای تاریخی منزوی، بلکه به عنوان کاتالیزور برای اشغال مداوم عابران پیاده عمل می کنند. هندسه محدب سایت به سازه اجازه می دهد تا چشم اندازهای شهری متعددی را درگیر کند و نمایه ای در حال تغییر از شهر و آب را ارائه دهد.
این پروژه با مساحت 146786 متر مربع در مقیاس زیرساخت شهری عمل می کند. این مکان دارای چندین مکان عملکردی است در حالی که سرسراهای سخاوتمندانه، مسیرهای گردش عمومی و اتصالات چشم انداز را یکپارچه می کند. به‌جای محدود کردن فعالیت‌ها به رویدادهای دارای بلیت، این مجموعه شامل فضاهای قابل دسترسی در فضای باز و سرپوشیده است که از استفاده روزمره پشتیبانی می‌کنند. از این نظر، به عنوان یک متراکم کننده شهری عمل می کند و برنامه های فرهنگی و تجمع غیررسمی را در یک سیستم معماری واحد متمرکز می کند.
همکاری بین Snøhetta و موسسه طراحی و تحقیقات معماری شرقی چین، این پروژه را هم در گفتمان طراحی جهانی و هم در چارچوب مقررات محلی و ساخت و ساز قرار می دهد. معماری حاصل این مذاکرات را منعکس می‌کند، و یک مفهوم رسمی مداوم را با خواسته‌های عملی مهندسی عمومی در مقیاس بزرگ در یک بافت متراکم شهری متعادل می‌کند.
فرم به عنوان حرکت: منظره پشت بام و تداوم اجتماعی
ژست معماري مشخص، سقف مارپيچ عريضي است كه دور ساختمان مي پيچد و تا سطح زمين امتداد مي يابد و سطح قابل سکونت پيوسته اي را تشكيل مي دهد. هندسه آن پویایی چرخشی رقص را تداعی می کند و حرکت بدن را به فرم ساخته شده تبدیل می کند. سقف فقط حجم های داخلی را تاج نمی کند. آنها را به هم متصل می کند و شکلی منحصر به فرد ایجاد می کند که سالن های اجرا، لابی ها و فضاهای خدماتی را در زیر یک پاکت سیال متحد می کند.
این پروژه با ایجاد سقف قابل دسترسی، محوطه را به یک زیرساخت شهری تبدیل می کند. هواپیمای شیبدار به‌عنوان یک گذرگاه عمومی و سکوی مشاهده عمل می‌کند که خارج از ساعات کاری باز است. این استراتژی ارزش اجتماعی اپرا را دوباره توزیع می کند و معنای آن را به کسانی که ممکن است هرگز وارد سالن نشوند اما می توانند با آن به عنوان منظره ای مرتفع مشرف به رودخانه درگیر شوند، گسترش می دهد.
دنباله ای مارپیچی از پله ها، صعود از زمین به پشت بام را به تصویر می کشد. همانطور که بازدیدکنندگان به سمت بالا حرکت می کنند، مناظر به تدریج نمایان می شوند و رودخانه Huangpu، محله های همسایه و خط افق شهر را قاب می کنند. سیرکولاسیون به خودی خود تبدیل به یک رویداد می شود و صف معماری را با منظره شهری ادغام می کند و هویت دوگانه ساختمان را به عنوان مکان و دیدگاه تقویت می کند.
درام فضایی داخلی و محیط اجرا
در داخل، سازمان فضایی متکی بر تضاد مدرج بین سالن‌های لعاب‌دار وسیع و حجم‌های نمایشی متمرکز است. لابی های روشن روز محیط را مشخص می کنند و شفافیت آنها تداوم بصری را با اسکله ایجاد می کند. این فضاها بعد مدنی اپرا را پیش‌زمینه می‌کنند و قبل از اینکه مخاطب به داخل سالن کنترل‌شده‌تر حرکت کند، فضای باز و جهت‌گیری را ارائه می‌دهد.
فضاهای اجرا به صورت حجم های مجسمه ای و قرمز تیره که در پاکت بزرگتر تعبیه شده اند ظاهر می شوند. انبوه شدن آنها باعث ایجاد وزن و محفظه صوتی می شود و روشنایی مکان های عمومی را متعادل می کند. این تعامل بین نور و ساختارهای جرم، تجربه داخلی را ایجاد می‌کند و بازدیدکنندگان را از فضاهای باز و جمعی به محیط‌های درون‌نگر که برای صدا و تمرکز تنظیم شده‌اند هدایت می‌کند.
همکاری فنی با مشاوران متخصص تئاتر و آکوستیک، هندسه داخلی و استراتژی های مواد را شکل می دهد. اجرای آکوستیک، خطوط بصری و انعطاف پذیری صحنه در زبان معماری ادغام شده است، نه اینکه در پشت آن پنهان شود. نتیجه یک فضای داخلی است که در آن فرم بیانی و دقت فنی در کنار هم کار می کنند و تضمین می کنند که درام فضایی الزامات عملکرد را به خطر نمی اندازد.
یکپارچه سازی چشم انداز و استراتژی زیست محیطی
چشم انداز اطراف یک پیکربندی شعاعی برگرفته از هندسه ساختمان اتخاذ می کند. مسیرها و مناطق کاشته شده منطق سقف مارپیچ را به داخل سایت گسترش می دهند و تداوم بین معماری و زمین را تقویت می کنند. این طرح شعاعی حرکت عابران پیاده را سازماندهی می کند در حالی که خانه اپرا را به عنوان یک نقطه کانونی و شرکت کننده در ترکیب بندی گسترده تر در اسکله قاب می کند.
ملاحظات زیست محیطی در این استراتژی رسمی گنجانده شده است. سقف قابل دسترس فاصله بین جرم ساخته شده و فضای باز را کاهش می دهد، حس حجم را نرم می کند و امکان زندگی در فضای باز را فراهم می کند. لعاب سخاوتمندانه نور روز را در مناطق عمومی به حداکثر می‌رساند، وابستگی به نور مصنوعی را در طول عملیات روزانه کاهش می‌دهد و در عین حال ارتباطات بصری را با رودخانه تقویت می‌کند.
پروژه با توزیع گردش در پشت بام و منظره، مرزهای مرسوم بین سایت و زمین را محو می کند. خانه اپرا هم به عنوان ساختمان و هم به عنوان توپوگرافی خوانده می شود و در کنار رودخانه لنگر می اندازد و در عین حال از عبور عمومی مداوم دعوت می کند. با انجام این کار، الگویی برای مؤسسات فرهنگی بزرگ ایجاد می کند که نه تنها به عنوان مکان های اجرا، بلکه به عنوان اجزای فعال محیط شهری نیز عمل می کنند.
درباره Snøhetta
Snøhetta که در سال 1989 تأسیس شد، یک معماری، منظره و طراحی شناخته شده بین المللی است که در اسلو، نروژ واقع شده است. این استودیو به دلیل رویکرد فرا رشته ای و زمینه ای خود، ادغام معماری، معماری منظر و طراحی داخلی در مفاهیم فضایی یکپارچه شناخته شده است. کار Snøhetta با تاکید بر پایداری اجتماعی، دسترسی عمومی و ارتباطات قوی بین فرم ساخته شده و چشم انداز، پروژه های فرهنگی، مدنی و زیرساختی در سراسر جهان را در بر می گیرد.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- مشتری: خانه اپرای بزرگ در شانگهای
- سایر مشارکت کنندگان: موسسه تحقیقات معماری شرق چین (ECADI)
- سایر مشارکت کنندگان: پروژه های تئاتر
- سایر مشارکت کنندگان: آکوستیک ناگاتا
متصل شد
