پاویون کنفرانس تادائو آندو در پردیس ویترا یک مرکز گردهمایی جمع و جور است که در بیشه‌ای در لبه پردیس در ویل آم راین واقع شده است. مجموعه کم شیب دیوارهای بتنی رو به سبک، زمین‌های آرام و دهانه‌های اندازه‌گیری شده، یک خلوت فضایی برای بحث ایجاد می‌کند، یک رویکرد آهسته و دنباله‌ای عمدی را ترسیم می‌کند که محوطه اطراف دانشگاه را عقب نگه می‌دارد تا تمرکز را در داخل افزایش دهد.
پاویون کنفرانس در ویترا پردیس اطلاعات فنی
من معتقدم معماری نباید زیاد حرف بزند. او باید ساکت بماند و طبیعت را زیر پوشش نور خورشید و باد رها کند.
– تادائو آندو
مکان، مختصر و هدف: حریم خصوصی اندازه‌گیری شده در پردیس ویترا
این غرفه که در حاشیه پردیس ویترا قرار دارد، از مسیرهای اصلی بازدیدکنندگان عقب نشینی می کند و در میان درختان مستقر می شود. این تکلیف نیازمند یک فضای کنفرانس کوچک بود که بتواند میزبان جلسات متمرکز جدا از برنامه های نمایشگاهی و تولیدی باشد. آندو با ساختمانی که از نظر فضایی درونگرا و در عین حال متخلخل به محیط اطراف خود است، پاسخ می دهد و نزدیکی به چشم انداز را بر نمایش خارجی اولویت می دهد.
پروژه بیشتر به عنوان یک زمینه برای گفتمان عمل می کند تا به عنوان یک موضوع توجه. حرکت، آستانه و محفظه برای کاهش حواس‌پرتی تنظیم شده‌اند و توجه را بر تبادل داخلی متمرکز می‌کنند. ترکیب افقی مهار شده، جرم کم را در بیشه حفظ می کند، با تکیه بر تناسب، هم ترازی و سازگاری برای بیان شخصیت در حالی که تاثیر بصری بر محوطه دانشگاه را به حداقل می رساند.
طرح هندسه و کوچه هماهنگ
این پلان توسط مجموعه ای از دیوارهای مستطیل شکل ایجاد می شود که توسط یک صفحه بتنی کمی خمیده قطع شده اند که گردش را هدایت می کند و خطوط دید را ویرایش می کند. این مجموعه آهنگی از گذرگاه‌های باریک و اتاق‌های وسیع‌تر را ایجاد می‌کند که فشرده‌سازی متناوب با رهاسازی برای انتقال بازدیدکننده از ورودی به فضاهای اصلی جلسه ایجاد می‌کند. حیاط ها فضاهای باقی مانده نیستند، بلکه اتاق های یکنواختی هستند که در پلان به صورت شکاف هایی با نقش های مشخص در توالی ثبت می شوند.
این رویکرد مانند یک خیابان سنجیده طراحی شده است. فرد از طریق یک مسیر فرعی وارد می شود، از راهروهای محدود می چرخد و سپس با مناظر قاب بندی شده روبرو می شود که حیاط ها و حجم های داخلی را در مراحل نشان می دهد. منحنی بدن را تغییر جهت می دهد، در حالی که تقاطع های مستطیلی جهت را تغییر می دهند تا تشخیص گسترش یابد. این چیدمان عمدی خم‌ها و آستانه‌ها، کاربران را در لحظه کنونی لنگر می‌اندازد، یک آنالوگ معماری با توجه مورد نیاز بحث جمعی.
اتاق های دادگاه واسطه بین فضای داخلی و بیشه هستند. آنها انتقال نور و هوا را سازماندهی می کنند، انتقال از بیرون به محوطه را نرم می کنند و در امتداد ستون فقرات گردش ایجاد می کنند. این حفره‌ها ریزاقلیم داخلی را کالیبره می‌کنند و نور روز را در اعماق پلان توزیع می‌کنند، در حالی که نسبت‌ها و ارتفاع دیوارها حفظ حریم خصوصی بصری سازگار با کار متمرکز را تضمین می‌کنند.
سیستم های مواد، دقت نور و تکتونیکی
بتن مسلح منصفانه نظم تکتونیکی پروژه را ایجاد می کند. شبکه‌های سوراخ‌های لنگر و مدولاسیون‌های دقیق قالب، ماژول شفافی را ثبت می‌کنند که سر درها، تراشه‌های لعابدار و خطوط اتصال را هماهنگ می‌کند. در مقابل این سطح اندازه‌گیری شده، شیشه به‌عنوان برش‌های کنترل‌شده به‌جای نوردهی فراگیر به نظر می‌رسد، و عناصر چوبی انتخاب‌شده روی درها، سقف‌ها یا مبلمان، گرمای لمسی را بدون کاهش وضوح کلی ارائه می‌کنند.
نور روز به جای زیاد کالیبره شده است. اندازه و موقعیت دهانه ها به گونه ای است که روشنایی یکنواخت سطوح کار، دیوارها و قاب نمای فردی از فضای سبز را فراهم می کند. آشکارسازی عمیق تابش نور را کنترل می‌کند و ضخامت پوشش را افزایش می‌دهد، در حالی که دیوارهای منحنی و لبه‌های حیاط، نور در حال تغییر را جذب می‌کنند تا فضای داخلی خاموش را متحرک کند. اثر نمایشی نیست، بلکه پایدار است و از جلسات طولانی با حداقل خستگی بصری پشتیبانی می کند.
عملکرد مواد بی صدا و جامد است. جرم بتن نوسانات دما را کاهش می دهد و با سرکوب نویزهای خارجی و گفتگوی متقابل بین اتاق ها به آرامش صوتی کمک می کند. جزئیات حداقل، انتقال صاف و مفاصل هم تراز، درهم و برهمی بصری و نسبت های فضایی پیش زمینه را کاهش می دهد، و اجازه می دهد تمرکز بر افراد و مکالمات به جای عناصر باقی بماند.
ادغام چشم انداز و گفتگوی دانشگاه
این ساختمان خطوط خود را بین تنه‌های موجود می‌گذراند و به سایبان‌ها اجازه می‌دهد از روی بام‌ها و زمین‌ها عبور کنند. لبه‌های حیاط و لبه‌های دیوارها به‌عنوان ادامه چیدمان درختان خوانده می‌شوند و یک رابطه متقابل بین هندسه ساخته شده و پوشش گیاهی برقرار می‌کنند. این نزدیکی، سایه فیلتر شده، بافت و تغییرات فصلی را به زندگی روزمره غرفه می‌آورد، بدون اینکه به موضع درون‌گرایانه آن لطمه بزند.
اعتدال زیست محیطی از طریق ابزارهای اساسی حاصل می شود. نسبت‌های ملایم لعاب، تجمع گرما و تابش نور را محدود می‌کنند، در حالی که جرم حرارتی به تثبیت دمای داخلی در طول روز کمک می‌کند. زمین‌های سایه‌دار به‌عنوان حفاظ هوا و دهلیزهای بصری عمل می‌کنند، تابش مستقیم خورشید به اتاق‌های اصلی را کاهش می‌دهند و آسایش کم انرژی را برای جلسات کاری طولانی‌تر ارتقا می‌دهند.
در مجموعه پردیس، غرفه به عنوان نقطه مقابل همسایگان گویاتر عمل می کند. از طریق کنتراست در اندازه، ژست و سرعت کمک می‌کند و گفتگوی معماری پردیس را فراتر از نمایش رسمی گسترش می‌دهد و شامل کناره‌گیری اندازه‌گیری می‌شود. حضور آرام او بر ارزش توالی و مکان در شکل دادن به تفکر جمعی تأکید می کند و معماری را به عنوان ابزاری برای تمرکز و نه یک نمایش قرار می دهد.
درباره Tadao Ando Architect & Associates
Tadao Ando Architect & Associates یک شرکت معماری مستقر در اوزاکا، ژاپن است که در سال 1969 توسط معمار خودآموخته تادائو آندو تأسیس شد. این شرکت که به دلیل استفاده شاعرانه از نور طبیعی، ثبات فضایی و ساخت استادانه بتن شناخته شده است، حس مدرنیستی را با احترام عمیق به مکان و سکوت ترکیب می کند. آثار آندو اغلب بر هندسه، مینیمالیسم و ادغام معماری با طبیعت تاکید دارد و در نتیجه فضاهای متفکرانه ای را به وجود می آورد که بازتاب درونی را فرا می خواند.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- مشتری: ویترا
- شرکت ساختمانی: ویترا
- مراجع منتشر شده: شرکت فرانچسکو دال،تادائو آندو: آثار کامل، چاپ فایدون، 1376
- مراجع منتشر شده: “پردیس ویترا: معماری، طراحی، صنعتRolf Fehlbaum & Mateo Kries (ویراستار)، موزه طراحی ویترا، 2016.
متصل شد
