فلوئنتوس رزیدنس شامل سه اقامتگاه زیرزمینی است که در دامنه تپه سیکلادیک شیب دار در جزیره کیتنوس یونان ساخته شده است. این پروژه که به‌عنوان گسترش زمین به‌جای تحمیل بر آن تصور می‌شود، به‌عنوان مجموعه‌ای از حجم‌های دراز و محافظت‌شده از زمین آشکار می‌شود که از شیب آبشار می‌آیند و مناظر وسیعی از دریای اژه را قاب می‌کنند و در عین حال حریم خصوصی و حفاظت از آب و هوا را حفظ می‌کنند.
اطلاعات فنی در مورد Fluentus Residences
ما به پروژه به عنوان امتداد تپه نزدیک شدیم و به خود زمین اجازه دادیم شکل، بخش و تجربه را دیکته کند. معماری در اینجا بر روی زمین قرار نمی گیرد، بلکه توسط آن شکل می گیرد.
– مایکل ژیروکوستاس
زمین به عنوان یک مولد: تعبیه معماری در شیب سیکلادیک
توپوگرافی شیب دار و خشک Kythnos به عنوان یک ابزار طراحی اصلی عمل می کند. این پروژه به جای ایجاد اشیاء مستقل، سه خانه مستقل را در شیب حک می کند و پلان های مستطیلی آنها را با خطوط طبیعی تراز می کند. هر واحد ارتفاع جداگانه ای را اشغال می کند و یک توالی آبشاری ایجاد می کند که به سمت دریا فرود می آید. از دور، اشکال ساخته شده کمتر به عنوان حجم های گسسته و بیشتر به عنوان تغییرات زمین شناسی ظریف ثبت می شوند.
استراتژی مقطعی محور این رویکرد است. پانل های سقف به سمت شیب جمع می شوند و با پوشش گیاهی بومی کاشته می شوند و به طور موثر زمین بالای سازه را گسترش می دهند. قرار گرفتن در معرض افق کاهش می یابد و هنگام مشاهده از بالا، خانه ها از نظر بصری مغلوب باقی می مانند. معماری به‌عنوان یک سطح توپوگرافی پیوسته رفتار می‌کند که به‌جای نماهای عمودی، با دهانه‌های با دقت قرار داده شده قطع می‌شود.
بتن اکسپوز با رنگ های گرم و خاکی این قرائت را تقویت می کند. جرم و بافت آن منعکس کننده بستر سنگی جزیره است، در حالی که ادغام بام های سبز عملکرد حرارتی را بهبود می بخشد و کنتراست بصری را کاهش می دهد. این پروژه با گفتمان گسترده‌تری در مورد معماری زمین همسو می‌شود، جایی که زمین هم زمینه و هم مولد مواد است و مرز متعارف بین سایت و ساختمان را از بین میبرد.
سازگاری، حریم خصوصی و آستانه در ترکیب چند واحدی
دسترسی به اقامتگاه ها در امتداد یک مسیر پرپیچ و خم که خطوط خطی تپه را دنبال می کند، باز می شود. این رویکرد یک آشکارسازی تدریجی را ترسیم می‌کند: هر خانه به‌طور متوالی ظاهر می‌شود، و از آشکار شدن پانوراما اجتناب می‌شود. این حرکت استقلال سه واحد را تقویت می کند و در عین حال منطق زیرساختی مشترک آنها را به رسمیت می شناسد. مسیر پرپیچ‌وخم و عابر پیاده بین مقیاس چشم‌انداز و فضای اشغال خانگی واسطه است.
چیدمان مبهم تضمین می کند که منظره دریای اژه برای همه اقامتگاه ها بدون مانع باقی بماند. حیاط ها و تراس های خصوصی به صورت جانبی توسط توده سنگ و با قرار گرفتن دیوارهای حائل محافظت می شوند. سازماندهی فضایی هم به باز بودن به افق و هم انزوا از واحدهای همسایه امتیاز می دهد، بنابراین تنش ذاتی را در یک پیکربندی چند مسکونی حل می کند.
آستانه ها از طریق یک سری ورودی های فرورفته، پاسیوهای سایه دار و مناطق نشیمن نیمه باز بیان می شوند. این مناطق میانی انتقال از بیرون به داخل را نرم می کنند و به آب و هوای سیکلادیک که زندگی در فضای باز بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره است پاسخ می دهد. برآمدگی ها و حفره ها در عین حفظ نفوذپذیری بصری، در برابر باد و خورشید پناه می گیرند. شیب فضایی حاصل از محصور شدن تیز اجتناب می کند، در عوض تداومی بین چشم انداز و فضای داخلی ایجاد می کند.
پلاستیسیته و چسبندگی مواد: بتن، خاک و سطوح مهندسی شده
زبان رسمی با انحنا تعریف می شود. دیوارهای حائل به آرامی در سراسر شیب منحنی می شوند و لبه های سقف در خطوط نرم و پیوسته به سمت بیرون گسترش می یابند. این شکل پذیری دیوارهای تراس سنگی خشک جزیره را به یاد می آورد، اما آنها را از طریق هندسه های بتنی سیال تفسیر می کند. سطوح آجدار زیرین برخی از سوله ها، یک مفصل تکتونیکی ظریف تری را ایجاد می کند، که قالب را ثبت می کند و عمق سایه را افزایش می دهد.
تداوم مصالح ظاهر و درون را متحد می کند. در خارج، بتن اکسپوز جرم و ماندگاری ایجاد می کند. در داخل، سطوح میکرو سیمانی با رنگ های زمینی خاموش، کیفیت لمسی بدنه را حفظ می کند و در عین حال حضور آن را نرم می کند. تخته‌های چوبی گرما و بافت را ایجاد می‌کنند، به‌ویژه در فضاهای نشیمن که عناصر چوبی عمودی با جاروب افقی لعاب مقابله می‌کنند. درب‌های گردان و لهجه‌های فولادی کورتن، رنگی تیره‌تر ایجاد می‌کنند و پالت روشن را زمین‌گیر می‌کنند.
عناصر سنگ طبیعی گفتگوی بین خام و تصفیه شده را تقویت می کند. جزایر ناهموار آشپزخانه مانند قطعات استخراج شده از منظره به نظر می رسند که در مقابل کابینت های دقیق و مبلمان نساجی نرم قرار گرفته اند. در حمام، حوضچه‌های سنگی رودخانه‌ای روی قفسه‌های بتنی نازک قرار می‌گیرند، همراه با وسایل برنجی که به مرور زمان پتینه به خود می‌گیرند. طیف مواد محدود شده به خاطر خود از تضاد جلوگیری می کند. در عوض، او یک انسجام تکتونیکی را دنبال می کند که از رنگ ها و بافت های زمین سیکلادیک به دست آمده است.
چارچوب افق: تداوم فضایی و میانجیگری محیطی
خانه ها به صورت خطی در امتداد نماهای خود به سمت دریا سازماندهی شده اند، جایی که لعاب تمام قد یک تداوم بصری مستقیم با افق ایجاد می کند. مناطق نشیمن و اتاق خواب های اصلی این انتهای را اشغال می کنند و اطمینان می دهند که دریا به یک مرجع فضایی ثابت تبدیل می شود. پانل های شیشه ای منحنی جلوه پانوراما را افزایش می دهند، شرایط گوشه ها را نرم می کنند و هندسه سیال پروژه را تقویت می کنند.
استخرهای کشیده که به موازات نماها قرار گرفته اند، محور بصری را به سمت بیرون گسترش می دهند. لبه های ناپدید شدن آنها تفاوت بین آب ساکن و دریای دوردست دریای اژه را پاک می کند و ترکیب لایه ای از تراس پیش زمینه، سطح بازتابنده و دریای آزاد را ایجاد می کند. استخرها هم به عنوان تعدیل کننده آب و هوا و هم به عنوان وسایل فضایی عمل می کنند که درک عمق را طولانی تر می کنند.
میانجیگری زیست‌محیطی در فرم معماری تعبیه شده است. پیش‌آمدگی‌های عمیق و سایبان‌های بتنی مجسمه‌سازی شده، سایه‌های غیرفعال را ایجاد می‌کنند و بهره‌ی خورشیدی را در ماه‌های اوج تابستان کاهش می‌دهند. لعاب داخلی نوردهی مستقیم را محدود می کند و در عین حال اجازه می دهد نور روز کافی وارد شود. در شب، فضاهای داخلی روشن به صورت توخالی در دامنه تپه خوانده می‌شوند و بر ضخامت پوشش زمین به جای استقلال جسم ساخته شده تأکید می‌کنند. این پروژه منظره را نه به عنوان پس زمینه، بلکه به عنوان یک شرکت کننده فعال در شکل دادن به فضا، نور و سکونت در نظر می گیرد.
درباره مایکل زیروکوستاس
مایکل زیروکوستاس یک معمار یونانی است که طراحی فلوئنتوس رزیدنس در کیتنوس را بر عهده دارد. این استودیو با همکاری یک تیم چند رشته‌ای از جمله تئودوروس پانوپولوس، آنا گریگوریادو، یورگوس تلمتیدیس، فیلیو سامپساکی، آندریانوس نوویتسکی و آنجلیکی پاپادوپولو، معماری را از طریق اصول یکپارچه‌سازی میدانی می‌بیند. کار آنها بر فرم های محافظت شده از زمین، انسجام مادی و گفتگوی نزدیک بین فضای ساخته شده و منظره تاکید دارد و پروژه هایی را شکل می دهد که از زمین بیرون می آیند نه جدا از آن.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- تیم معماری: مایکل ژیروکوستاس، تئودوروس پانوپولوس، آنا گریگوریادو، یورگوس تلمتیدیس، فیلیو سامپساکی، آندریانوس نوویتسکی، آنجلیکی پاپادوپولوس
متصل شد
