Casa Adentro یک اقامتگاه 1370 متر مربعی در لاگوآ سانتا، Minas Gerais است که در اطراف فضاهای باقی مانده بین درختان بالغ سازماندهی شده است. این خانه که توسط TETRO طراحی شده است، از حیاط ها، حجم های برجسته و یک دایره گردش مداوم استفاده می کند تا پوشش گیاهی حفظ شده را به بخشی فعال از نظم فضایی خود تبدیل کند.
اطلاعات فنی درباره Casa Adentro / Adentro House
ساخته نشده به اندازه ساخته شده مهم است.
– TETRO
ساختن از طریق شکاف های سایبان
کازا آدنترو یک قطعه درختی به مساحت 5040 متر مربع در لاگوآ سانتا، نزدیک بلو هوریزونته، با تفریق و نه معافیت سرزمینی، اشغال می کند. این پروژه با شناسایی شکاف های بین درختان بالغ و قرار دادن حجم های ساخته شده در این شکاف ها آغاز می شود. این توالی معمول برنامه ریزی داخلی را معکوس می کند، جایی که یک ردپای از پیش تعیین شده بر روی یک سایت تحمیل می شود و متعاقباً پوشش گیاهی در اطراف آن مستقر می شود. در اینجا سوله موجود هندسه اصلی خانه را ایجاد می کند.
برنامه گسترده 1370 متر مربعی عمدتاً در یک سطح توزیع شده است و به محل اقامت اجازه می دهد به جای اینکه در یک مکان عمودی فشرده به صورت جانبی در جنگل گسترش یابد. قرارگیری افقی آن، نزدیکی بصری و فیزیکی به زمین را حفظ می کند و در عین حال درختان را به عنوان نشانگرهای فضایی ثابت در نظر می گیرد. در طرح‌ها و مدل‌ها، هر تنه موجود به‌عنوان یک مانع و نقطه مرجع ثبت می‌شود و بریدگی‌ها، حیاط‌ها و شکاف‌هایی را در محیط ایجاد می‌کند که از محفظه مستطیل یکنواخت سرپیچی می‌کند.
این سایت به طور قابل توجهی از طریق زمین های جنگلی خود کاهش می یابد. در جایی که شیب پایین می‌آید، بخش‌هایی از خانه روی پایه‌های باریک قرار می‌گیرد و به سطح زمین کاشته‌شده اجازه می‌دهد تا زیر حجم‌های بتنی کنسولی ادامه دهد. این ارتفاع انتخابی نیاز به کارهای خاکی مداوم و سازه های پشتیبانی را کاهش می دهد، در حالی که به ساختمان یک جدایی اندازه گیری شده از زمین می دهد. خانه کمتر به عنوان یک شی منفرد که در یک چمنزار قرار گرفته است، خوانده می شود تا دنباله ای از سکوهای اشغال شده که از طریق یک میدان زیست محیطی موجود رد می شوند.
حیاط به عنوان یک خلأ سازمان دهنده
یک مسیر مستطیل شکل پیوسته فضاهای اجتماعی، شخصی، مهمان، تناسب اندام و تفریحی خانه را سازماندهی می کند. این حلقه گردش به جای اینکه به عنوان یک راهرو باقیمانده عمل کند، به عنوان یک دستگاه معماری اولیه عمل می کند که برنامه پراکنده را به هم متصل می کند و در عین حال ارتباط آن را با فضای باز مرکزی حفظ می کند. حرکت در اطراف محیط، حیاط را به یک مرجع ثابت تبدیل می کند و جهت گیری را از طریق منظره های مکرر آب، سنگ، سبزه و آسمان ایجاد می کند.
در مرکز ترکیب، حیاط اصلی ترکیبی از یک استخر شنا، استخرهای کم عمق بازتابنده، تراس های سنگی، درختان حفظ شده و یک آتشدان غرق شده است. آب نه تنها به عنوان یک راحتی، بلکه به عنوان یک ثبت فضایی استفاده می شود. سطوح تیره آن تا عمق ظاهری حیاط گسترش می یابد و تاج درختان و ارتفاعات لعابدار اطراف آن را منعکس می کند. سنگفرش های سنگی رنگ پریده پل ها و شبه جزیره هایی را بین توده های آب تشکیل می دهند، در حالی که بریدگی های اطراف تنه درختان باعث می شود که پوشش گیاهی موجود از نظر فیزیکی از اتاق بیرونی جدا نشود.
حیاط های کوچکتر این استراتژی را فراتر از فضای خالی مرکزی ادامه می دهند. اتاق‌های خواب، اتاق‌های مهمان، سالن بدنسازی و اتاق‌های ابزار با جیب‌های کاشته‌شده که نور روز و مناظر کنترل‌شده را می‌پذیرند، قطع می‌شوند. در حمام، یک درخت بالغ یک حیاط بیرونی محصور در کنار منطقه حمام را اشغال می کند و یک اتاق خصوصی معمولی را به فضایی تبدیل می کند که با تغییرات فصلی، پوست، سایه و مقیاس تنه شکل می گیرد. این شکاف‌ها، طرح بزرگ‌تر را بدون تکیه بر پارتیشن‌های داخلی به قلمروهای داخلی مجزا تقسیم می‌کنند.
کالیبره کردن باز بودن، حریم خصوصی و حرکت
مسیر گردش پیوسته با حرکت بین برنامه ها شخصیت خود را تغییر می دهد. فراتر از غرفه اجتماعی، لعاب های تمام قد فضای داخلی را به حیاط مرکزی باز می کند و قسمت های نشیمن، غذاخوری و آشپزی را به صورت بصری به آب و پوشش گیاهی متصل می کند. راهرو ادامه اتاق بیرونی می شود، با انعکاس در شیشه که مرز بین اشغال داخلی و جنگل فراتر را پیچیده می کند.
در نزدیکی اتاق خواب ها، همان راهرو توسط دیوارهای بتنی تخته ای فشرده شده است. این صفحات مات جدایی صوتی و بصری را فراهم می کنند و در عین حال توجه را روی حیاط های انتخابی و دهانه های قاب شده متمرکز می کنند. بنابراین، حریم خصوصی به عنوان کناره گیری کامل از چشم انداز تلقی نمی شود. در عوض، از طریق یک درمان انتخابی تر از آن به دست می آید، جایی که نماها باریک می شوند، نور فیلتر می شود و توده بتن میان اتاق های صمیمی و محل درختکاری شده واسطه می شود.
در سالن ورزشی و مناطق مهمان، مسیر به بیرون باز می شود. این تناوب بین آستانه شیشه، بتن و اکسپوز توالی تغییر نوردهی را ایجاد می کند. یکی از ساکنان از مناظر جمعی گسترده در سراسر استخر به گذرگاه‌های محافظت‌شده در امتداد بتنی حرکت می‌کند، سپس به زمین‌های محوطه‌سازی‌شده و لبه‌های متخلخل‌تر برمی‌گردد. تجربه فضایی به جای اینکه به یک حالت داخلی واحد بستگی داشته باشد به این کالیبراسیون مجدد مکرر محفظه بستگی دارد.
ساختار و مواد به عنوان ابزار منظر
یک سیستم ساختاری ترکیبی از فولاد و بتن تمایز بین حجم های محافظت شده و آلاچیق های لعاب سبک تر را حفظ می کند. بتن قسمت‌های سنگین‌تر و خصوصی‌تر محل سکونت را شکل می‌دهد، در حالی که تیرهای فولادی تیره خطوط سقف، کنسول‌ها و پروفیل‌های افقی باریک فضاهای بازتر را مشخص می‌کنند. کنتراست ساختاری در قسمت زیرین ساختمان خوانا است، جایی که تیرهای تیره و تکیه گاه های باریک به جعبه های بتنی اجازه می دهد تا فراتر از نقاط تماس خود با زمین گسترش یابند.
بتن تخته‌ای به حجم‌های مات یک بافت ساختاری مستقیم می‌دهد. شبکه پانل معمولی و الگوی سوراخ‌های توری از طریق سطوح بیرونی و داخلی قابل مشاهده است و در برابر انتزاع پوشش بدون درز مقاومت می‌کند. در زیر سایبان، سایه های متحرک برگ ها مدام این سطوح را تغییر می دهند. بنابراین درختان به عنوان یک صفحه محیطی در حال تغییر عمل می کنند و الگوهای زمانی روی دیوارها می ریزند که در غیر این صورت ممکن است به عنوان ایستا و محافظ خوانده شوند.
زیره‌ها و سقف‌های پوشیده از چوب، پالت مواد سخت‌تر را در مناطق سرپوشیده در فضای باز و فضای داخلی اجتماعی نرم‌تر می‌کنند. در آشپزخانه، یک جزیره سنگی با رگه‌های تیره در مقابل پس‌زمینه‌ای بتنی تخته‌شکل در زیر سقف چوبی گرم قرار گرفته است، در حالی که شیشه‌های نورگیر، نور روز فیلتر شده را در امتداد لبه بالایی اتاق به ارمغان می‌آورند. در سرتاسر پروژه، روسازی های سنگی، فولاد سیاه، لعاب، آب، بتن و الوار یک پالت مواد مهار شده را تشکیل می دهند که تضادهای آن رابطه بین جرم جامد، محدوده ساختاری، سطح بازتابنده و فضای خالی حفظ شده را روشن می کند.
درباره TETRO
TETRO یک شرکت معماری مستقر در Belo Horizonte، Minas Gerais، برزیل است. رویکرد او به Casa Adentro مبتنی بر خواندن شکاف‌های بین درختان موجود، استفاده از حیاط‌ها، گردش مداوم و ساختار مخلوط فولادی-بتنی برای حفظ پوشش گیاهی و سازماندهی رابطه بین حجم‌های ساخته شده و فضای باز است.
اعتبارات و یادداشت های اضافی
- مهندسین عمران: مهندسی ام گومز
- مشاوران نمایندگان پارلمان اروپا: M Gomes Engenharia، سیستم های هیدرولیک و الکتریکی
- طراحان منظر: ظهور ترا
- شرکت ساختمانی: مهندسی ام گومز
- سایر مشارکت کنندگان: گیلرمه کاسترو، لئاندرو کرم، دانیله ملونی، دبورا مارتینز، بیانکا کاروالیو، لوئیزا لاگه، سابرینا فریتاس، کارولینا آمارال
- ویندوز: مهندسی ام گومز
متصل شد
